Gemeente Waalwijk

Waalwijk was oorspronkelijk een dorp in de Langstraat langs de weg van Geertruidenberg naar 's-Hertogenbosch en lag op het grondgebied van Holland. In 1232 werd de plaats verkocht aan Brabant. De buurdorpen Besoyen en Baardwijk bleven Hollands. In het jaar 1303 kreeg Waalwijk stadsrechten. De stad werd echter nooit versterkt.
In de 15e eeuw werd een kerk gebouwd op de grens tussen Waalwijk en het Hollandse buurdorp Besoyen. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd de kerk beschadigd, en tijdens het Twaalfjarig Bestand werd alleen het deel dat in Waalwijk stond hersteld. In 1815 werd de hele Langstraat bij Noord-Brabant gevoegd. In 1922 werden de dorpen Besoyen en Baardwijk bij Waalwijk gevoegd. In de 19e eeuw ontwikkelde Waalwijk zich tot een belangrijk centrum van de leer- en schoenenindustrie.