De winning van turf in Groningen gebeurde voornamelijk door het veengebied te ontsluiten door het graven van kanalen en wijken. Via de wijken trok men steeds verder het veen in. De meest simpele naamgeving voor de wijken was om deze te nummeren. Zo werden de zijwijken van de Ommelanderwijk vanaf Veendam genummerd vanaf een. Daarbij werden de zuidelijke zijwijken voorzien van een oneven nummer terwijl de noordelijke zijwijken een even nummer kregen.
Langs de wijken en de zijwijken ontstond vaak ook enige bewoning. In Ommelanderwijk ontstond die met name langs de eerste zijwijk Numero een en langs de dertiende zijwijk. Bij Numero Dertien leidde die ontwikkeling tot het begin van dorpsvorming. Het dorp had in het begin van de twintigste eeuw bijvoorbeeld een eigen schooltje. Tegenwoordig is het schooltje allang verdwenen. Er is nog een wit plaatsnaambord dat Numero Dertien aangeeft, maar het gehucht is nooit tot dorp doorgegroeid.