Zevenhuizen (Gronings: Zeuvenhusen) is een dorp in de gemeente Leek in de provincie Groningen in Nederland.
De naam Zevenhuizen doet niet direct denken aan een groot dorp, maar inmiddels is het aantal huizen groter dan de zeven die in de naam voorkomen.

Zevenhuizen is nog jong. Eeuwen was er van een dorp geen sprake, slechts van een woest hoogveengebied. Dit veen werd aanvankelijk in het verlengde van de landerijen van Vredewold (met Tolbert als hoofdplaats) door de boeren op kleine schaal afgegraven en ontgonnen.
Na de vestiging van de Van Ewsums op Nienoord werd de vervening grootschalig aangepakt. Aan de talrijke kanalen (wijken) van Zevenhuizen is het patroon van een veenkolonie duidelijk te herkennen. Langs deze kanalen hebben de zandwegen gelegen, die inmiddels zijn geasfalteerd. Een grote veenbrand, als gevolg van boekweitbranden op 11 juni 1833, verwoestte een belangrijk deel van het veen tussen De Wilp en Leek en daarmee grotendeels ook Zevenhuizen.
Het oorspronkelijke dorp Zevenhuizen lag richting Oude Streek. Na de brand is het dorp rond de afslag Everstwijk opgebouwd. De door de brand werkloos geworden veenarbeiders konden aan de slag bij de aanleg van het zogenoemde Commissiebos, toen 47 ha groot, dat later weer gerooid is om plaats te maken voor cultuurgrond. De geschiedenis van het Commissiebos is in de straatnaam bewaard gebleven. Bij de brand kwamen vier personen om, gingen ruim 60 huizen in vlammen op en werd 1.167.000 ton turf vernietigd.
Zevenhuizen werd in 1835 kerkdorp; de (Hervormde) kerk werd in dat jaar opgebouwd, de torenspits werd er drie jaar later opgezet en de klok is overgenomen van de Friese gemeente Oudeschoot.
Rond 1850 stonden er in Zevenhuizen al 430 huizen en waren er 2600 inwoners. In 1893 werd - naar men toen zei - Zevenhuizen uit haar isolement verlost, door de aanleg van de verharde weg Leek-Zevenhuizen.