Someren-Eind is een dorp van ongeveer 3500 inwoners dat behoort tot de gemeente Someren. Door lintbebouwing is het verbonden met het dorp Someren.

Someren-Eind ligt vlak bij de Zuid-Willemsvaart, niet ver van Sluis 12. Bij Sluis 13, aan de grens met Limburg, ligt een buurtschap van dezelfde naam.

Het toponiem 'eind' komt veelvuldig voor in Noord-Brabant en betekent 'de laatste hoeve van'. De benaming 'Eynde-Schoot', die de voorloper van Someren-Eind aanduidde, is eeuwenoud. Het huidige kerkdorp is ontstaan door ontginningsactiviteiten in de Vale Peel, die plaatsvonden in de tweede helft van de 19e eeuw. Deze geschiedden door particuliere ondernemingen zoals de Hollandse Griendtsveen Maatschappij. Later verlegde deze maatschappij haar werkterrein naar Schotland en Engeland, waar ook Somerense vaklieden heen werden gezonden.
Tegenwoordig is, naast de landbouw, ook de industrie een belangrijke activiteit: langs de Zuid-Willemsvaart ligt een bedrijventerrein.
De zelfstandige parochie Someren-Eind werd opgericht in 1878, toen Someren-Eind een eigen pastoor kreeg. Op de kerk is de tekst: 'Laus tua finisterrae finisterrae adorabunte' aangebracht. Finisterra (einde van de wereld) is de wat wijdlopige naam voor een buurtschap op 2 km afstand. De parochiekerk werd gewijd aan Sint-Lambertus.
De buurtschap telde enkele cafés maar nog geen winkel. Deze werd opgericht als clubwinkel. De baten zouden naar een op te richten fanfare gaan, maar het is uiteindelijk een schuttersgilde geworden: Het Sint-Lambertusgilde werd in 1895 opgericht. De gildenbroeders richtten in 1995 de Lambertuskapel op, waarin zich een bronzen Lambertusbeeld bevindt. De kapel is gelegen aan de Brugstraat, ten noorden van Someren-Eind. Ze is gebouwd door de leden van de schutterij, vaak met tweedehands onderdelen. Een bronzen beeld van een vendelzwaaier staat sinds 1998 voor de kapel.
Een andere kapel is de Sint-Jozefkapel. Deze is in 1950 gebouwd uit dank voor een genezen kind. Deze kapel bevindt zich aan de Boerenkamplaan.
Een monumentje aan de Nieuwendijk dat een kruiwagen met turf voorstelt, herinnert aan de activiteit van de voormalige Peelwerkers.