De geschiedenis van de Wieringermeer gaat eigenlijk veel verder terug dan tot de beroemde droogmaking van dit gebied. Toen de Romeinen, omstreeks het begin onzer jaartelling, in deze landen kwamen, was er nog veel land, dat later aan het water ten offer viel. De latere Zuiderzee bestond nog niet!

Wel is bij sommige Romeinse geschiedschrijvers iets te vinden over een groot aantal meren ten noorden van de Rijn, zoals het Flevomeer en het Wieringermeer. Het Flevomeer moet ongeveer gelegen hebben in het zuidelijke deel van de latere Zuiderzee, het Wieringermeer lag ongeveer op de plaats waar nu onze polder ligt.
De kust van het gebied dat later Noord-Holland zou gaan heten zag er toen totaal anders uit. In die tijd moet er een duinenrij gelegen hebben vanaf het vasteland via het huidige Waddengebied tot aan de kust van Denemarken, slechts hier en daar onderbroken door een riviermonding. Het gehele Zuiderzeegebied was toen land, bewoond door mensen en dieren. Van het huidige Waddengebied tot de plaats waar nu de Flevopolders liggen, strekte zich een groot oerwoud uit, het zogenaamde Creiler Woud, waarvan nu nog overblijfselen terug te vinden zijn in de bodem van het IJsselmeer.
meer info.