De plaats
waar Kruiningen is ontstaan, behoorde tot één van de
oorspronkelijke eilandjes die later Zuid-Beveland vormden. De omgeving
werd bedijkt door monniken van de abdijen van Ten Duinen en Ter Doest.
Kruiningen
werd zwaar getroffen tijdens de Watersnood van 1953; 62 inwoners
kwamen om het leven en het gehele dorp kwam gedurende een half jaar
onder de invloed van eb en vloed te staan.
De Johanneskerk
is na een brand, waarbij de toren uit de 14e eeuw behouden bleef,
herbouwd in de 15e en 16e eeuw. In de kerk staat de graftombe van
Arnoud van Cruningen (overleden 1561), een heer uit het geslacht
Van Kruiningen. De achtkante korenmolen De Oude Molen is gebouwd
in 1801. Nabij het dorp ligt natuurgebied Den Inkel, een weel die
is ontstaan bij de dijkdoorbraak in 1953.