Westkapelle (Zeeuws: Weskappel, Westkappels: Wasschappel) is een kleine stad in de gemeente Veere van de provincie Zeeland, ligt op het meest westelijke puntje van het voormalige eiland Walcheren en is aan drie kanten omsloten door de zee. Het had op 1 januari 2009 2740 inwoners.

Westkapelle kreeg in 1223 stadsrechten maar had géén zitting in de Staten van Zeeland, reden waarom het een smalstad werd genoemd. Tot en met 1996 was Westkapelle een zelfstandige gemeente. Overblijfsel van de tijd dat Westkapelle smalstad was is de jaarlijkse kermis met bijbehorende schutterij de Gaaischieters.

Westkapelle is vooral bekend om zijn vuurtoren, het "Hoge licht" of "Zuiderhoofd" (Westkapelle Hoog), die direct bij binnenkomst van het stadje te zien is. Deze toren is het overblijfsel van een gotische kerk, die in de 18e eeuw door brand verloren is gegaan. In de 19e eeuw is er een baken op geplaatst zodat hij als vuurtoren dienst kon doen. Bijzonder voor een lichttoren is dat hij niet aan de zeekant staat, maar juist aan de landkant van de plaats.
Daarnaast staat er op de zeedijk aan de zuidkant een tweede vuurtoren, het zogenaamde "IJzeren torentje" (Westkapelle Laag).
De enige molen van Westkapelle die de oorlog heeft overleefd, is Korenmolen "De Noorman".
Een andere bezienswaardigheid is de Westkappelse Zeedijk, een vijf kilometer lange zeewering van basaltsteen in de duinenrij die het eiland Walcheren tegen de zee beschermt.
Het Polderhuis Westkapelle is het Dijk- en Oorlogsmuseum, gevestigd in een oud gebouw van het waterschap.